سیدعلی صالحی، شاعر، در واکنش به بمباران مدرسه شجره طیبه میناب و کشته‌شدن دانش‌آموزان این مدرسه، از اندوه عمیق خود سخن گفت و تأکید کرد که دیدن تصاویر کودکان جان‌باخته برایش بسیار دردآور بوده است.
وی اظهار کرد: «خیلی دردآور بود. من دخترهایم را دیدم که در مدرسه کشته شدند؛ درحالی‌که دخترهای من سی‌چهل‌ساله هستند و اینجا نیستند.»
صالحی با انتقاد از هدف قرار گرفتن کودکان در جنگ گفت: «آدم به دشمن چه بگوید؟ تو چرا کودکان را کشتی؟ بیا من را بکش. زورت می‌رسد من را بکش. آدم که زیاد داری. چرا نزدیک به ۲۰۰ نفر بچه را کشتی؟ مگر می‌شود؟»
این شاعر با اشاره به ادامه‌دار بودن رنج ناشی از جنگ، پرسش از چرایی کشته‌شدن کودکان را مطرح کرد و افزود: «دختربچه‌ها چه گناهی کرده‌اند؟ اصلاً همه انسان‌ها چه گناهی کرده‌اند؟ حتی سربازها. سربازها چه گناهی کرده‌اند؟»
وی در ادامه با انتقاد از پیامدهای جنگ برای مردم گفت: «این را به که بگوییم؟ تو فرزندان ملت خود را می‌فرستی که کشته شوند، بعد برای چی کشته شوند؟ برای اینکه فرزندان ملت ما را بکشند.»
صالحی در این اظهارات، با تأکید بر رنج خانواده‌های داغدار، کشته‌شدن دانش‌آموزان را یادآور بهای انسانی جنگ دانست؛ کودکانی که به گفته او، نباید قربانی درگیری‌های نظامی شوند.
نظر شما